Het is januari. Reclameblokken, via welk kanaal dan ook, zitten bomvol boodschappen van vakantieplatforms, sportscholen en gezonde voeding. Een bijna eindeloze stroom aan berichten die ons vertelt dat dit hét moment is om meer te ontspannen, meer te bewegen, betere keuzes te maken. Je weet wel: #newyearnewme. En als je er liever geen discipline of doorzettingsvermogen in stopt, kun je altijd nog de twaalf druiven onder de tafel proberen.

Ik vraag me dan af waar dat geluk, als het er eenmaal is, eigenlijk blijft. Social media is bij uitstek de plek om een perfect plaatje te schetsen, maar ook om er moeiteloos doorheen te prikken. Ons dagelijkse leven begint te lijken op een videogame waarin de main goal is om jezelf voortdurend te blijven ontwikkelen.

Maar wat als je na al dat bloed, zweet, tranen en een paar verloren levens eindelijk in het eindlevel belandt? Dan sta je oog in oog met de eindbaas. En ja, dit plot zag iedereen aankomen: dat ben je zelf. De spiegel.

Zie je eigen verwachtingen maar eens te overwinnen. Wie genoegen neemt met hoe iets nu is, heeft meer kans op geluk. Zelf heb ik moeite met het concept geluk en met de eindeloze zoektocht ernaartoe. Want wat is geluk eigenlijk? Het zit vaak in de kleine dingen ja, maar die bestaan alleen dankzij de grotere, ongemakkelijke dingen. Verdriet. Rouw. Boosheid.

Zonder duisternis geen licht. Een beetje onvrede leert je het geluk misschien pas echt waarderen.

Blijf op de hoogte van nieuwe werken, blogs en andere dingen die mij bezighouden.
Geen spam, alleen als ik écht iets te melden heb.